De leden stellen zich voor:

 Manon Grief (bestuur)

Jaren geleden het koetsiersbewijs gehaald en er de eerste tijd niets mee gedaan. Toen onze dochter drie jaar oud was vond mijn man dat het tijd werd voor een eigen pony. Dochterlief vond het namelijk geweldig om ons grote paard van 1.80 te "corrigeren”, deze was hier helaas minder van gecharmeerd. Op zoek gegaan naar een pony die ook geschikt was om mee te mennen. Uiteindelijk uitgekomen bij een geweldig lieve, maar heel pittige Welsh-merrie die succesvol uitgebracht werd in de marathon. Omdat we veelal in het Limburgse heuvellandschap onderweg waren begon al snel de zoektocht naar een tweede pony zodat er tweespan gereden kon worden. Werkelijk steden en landen afgelopen en uiteindelijk een zwarte Welsh-ruin gekocht. Samen een niet alledaags span, daar de één vliegenschimmel, de ander zwart is.

Al van kleins af aan was het duidelijk dat ik veel affectie voor dieren had. Het begon met konijnen en kippen in de tuin en al vlug volgde de eerste paardrijles. Iedere zaterdag op de fiets naar de paarden en pas naar huis als moeders belde waar ik bleef. Toen het tijd werd voor een beroepskeuze was er maar één optie: dierenarts. De passie voor dieren en het buitenleven wilde ik kunnen combineren. En jawel, dit is gelukt. Door de week op pad als dierenarts en in de vrije tijd nog steeds met paarden bezig! Als je dit ook nog kunt delen met een partner die net zo enthousiast is hoeven we niet te klagen. Zo nemen we met ons drieën (Klaas, ik en Lars onze E-pony met Hackney-bloed) gedurende de zomer vaak deel aan samengestelde wedstrijden en dit met succes. Tijdens de winter wordt fanatiek getraind onder het zadel en voor de koets. We doen dit samen met heel veel plezier en ik hoop dat we er nog heel lang van kunnen genieten. Vanaf 2012 starten we voor menvereniging Euregio Parkstad, hopelijk weer met goed resultaat!

Per ongeluk zijn we deze sport ingestapt. Verhuizing naar een huis met een redelijk grote lap grond en te weinig tijd om er iets van te maken noopten ons tot het besluit om deze grond te laten onderhouden door….jawel, kleine grazers in de vorm van twee kleine schaapjes en een kleine pony. Shetlander Sieb deed zijn intrede, en niet lang daarna kwam een tweede, Max, om Sieb gezelschap te houden. Van het een kwam het ander en intussen hebben we de pony’s laten beleren, hebben we ons menbewijs gehaald en zijn we aan de slag gegaan. Nog een beetje onwennig en met te weinig ervaring zijn we blij dat we ons kunnen aansluiten bij deze vereniging met in de nabije toekomst menvrienden, menlessen en misschien zelfs menwedstrijden.

Marcel is geboren in 1979 en woont in Zuid-Limburg , hij is al heel wat jaren actief bezig met voornamelijk pony’s. Vroeger reed hij nog wel eens paard, en dat waren dan voornamelijk wilde buitenritten. Maar tegenwoordig houdt hij zich bezig met de mensport. Hij is hier zeer bedreven in en heeft over de jaren heen behoorlijk wat ervaring op kunnen doen. Marcel is begonnen met het rijden van een tweespan Welsh A-pony’s, met deze jongens werden heel wat wedstrijden afgegaan. Later werd het tweespan uitgebreid met nog 2 pony’s en dat was het begin van zijn vierspancarrière. Ook met het vierspan werden veel samengestelde menwedstrijden gereden en ze reden zich van klasse 1 naar de hoogste klasse omhoog. Onderweg daar naar toe is hij twee keer Nederlands Kampioen in de klasse 3 geworden en wel in 2004 en in 2006. In 2007 is hij voor het eerst in de klasse 4, de hoogste samengestelde klasse, van start gegaan en dit gaat tot noch toe vrij aardig. Bijzonder is het wel om te vertellen dat hij met allemaal Welsh A hengsten werkt. En het is nog specialer om te vertellen dat de hengsten vrijwel allemaal familie van elkaar zijn. Tevens zoeken we de hengsten ook uit op kleur, ze moeten ofwel schimmel ofwel bruin zijn. Alle hengsten staan ook in kuddeverband buiten, waar ze hun eigen rangorde bepalen. Hoe wild het er in de wei aan toe kan gaan, hoe braaf dat ze zijn als je ze allemaal aan de hand vast pakt. Vanaf 11 oktober 2009 zit Marcel in het hoogst haalbare kader van Nederland, het A-kader.

Marcel nam deel bij het pony WK in Greven 2009 & in 2011 bij het WK in Lipica. Website: www.teamdevries.nl

Keona Ruyters

Ik ben Keona Ruyters, 28jr, ik heb 5 paarden/pony's, 2 leuke honden, 3 katten en nog 5 schapen. Sinds enkele jaren ben ik in aanraking gekomen met het mennen, dit omdat mijn eerste pony te klein was gebleven. Na dat ik enkele keren met de koets weg geweest was, is me dit zeer goed bevallen, en vind ik het dan ook leuker dan het rijden onder het zadel. Dit jaar wil ik voor het eerst mendurance gaan starten en leuke orientatieritten mee gaan rijden. Ook wordt dit jaar 1 van onze jonge pony's beleerd, deze wordt nu 3jr en mag langzaam kennis gaan maken met het mennen. Ik hoop dat ik nog veel leuke ervaringen zal gaan opdoen nu ik lid ben van deze leuke menvereniging.

Paul en Chantal Dijkstra

Beiden paardenliefhebber en recreatiemenners. Heerlijk om deze intensieve hobby met elkaar te kunnen delen! Paul heeft het leven met paarden met de paplepel ingegoten gekregen. Zijn vader, Jacob Dijkstra, was verknocht aan paarden en aan de draverij. Een hobby die Paul, tot sluiting van de renbaan in Schaesberg in december 1991, met veel passie met hem deelde. Daarna is het bij recreatie mennen gebleven. Graniet, zijn betrouwbare Oldenburger hengst zorgt regelmatig voor wat leven in de brouwerij zodat Paul niet op de bok indut. Ik, Chantal, ben van kleins af aan gek op dieren. Paardrijden was als kind mijn grootste wens. Vanaf mijn 13de is deze wens in vervulling gegaan. Paul en ik hebben elkaar leren kennen toen ik in 1991 mijn eerste paard van Paul kocht: Home Vision, een Amerikaanse draver hengst. Paul leerde mij mennen en daarna waren we snel aan elkaar verkocht :-). Negentien jaar lang heb ik mogen genieten van een heerlijk paard. Sinds september 2010 is Wigor, hier op foto, van mij. En zoals je ziet wagen we heel af en toe een poging bij een oefenwedstrijd van onze menvereniging.